Quo vadis książka o zderzeniu cywilizacji - słuchowisko i karta pracy

Dlaczego Sienkiewicza czytać warto, a może nawet i trzeba? Profesor Koziołek przekonująco wyjaśnia w swoich wykładach, że Sienkiewicz to pisarz światowego formatu. Każe nam zastanowić się, czy przypadkiem sytuacja zderzenia kultury chrześcijańskiej i pogańskiego Rzymu nie jest analogiczna nie tylko z sytuacją Polaków pod zaborami, ale i naszym współczesnym światem.

Jedną z lekcji - podczas omawiania z gimnazjalistami (raz już ostatni) lektury Quo vadis - poświęciłam właśnie na słuchowisko Polskiego Radia, w którym prof. Ryszard Koziołek znakomicie wyjaśnia alegoryczność sceny walki Ursusa z turem, ale i świetnie tłumaczy, dlaczego właśnie dzisiaj Quo vadis nabiera tak szczególnych sensów. Słuchowisko można odtworzyć ze strony Polskiego Radia -  "Quo vadis" to książka, która uczyniła z Sienkiewicza pisarza światowego. To książka o zderzeniu cywilizacji – mówił prof. Ryszard Koziołek, historyk literatury. (PR, 27.03.2016)

Wiadomo, że utrzymanie uwagi uczniów podczas prawie półgodzinnego słuchowiska nie jest łatwe, jednak z kartą pracy udało się dość dobrze. Moją kartę pracy - która skupia się na rozumieniu alegorii, ale i genezy powieści można znaleźć tutaj. Myślę, że sprawdzi się zarówno wśród starszych klas szkoły podstawowej - 7,8 klasa, jak i w szkole średniej.

Sienkiewicz z odzysku

Uczniowie - przynajmniej w większości -  nie lubią Sienkiewicza. Ja również nie należę to fanek jego twórczości. Od powieści historycznych zdecydowanie bardziej wolałam te obyczajowe "Bez dogmatu" lub "Rodzinę Połanieckich".  Długie powieści historyczne napisane trudnym dla nastolatka językiem stanowią nie lada wyzwanie zarówno dla uczniów jak i przede wszystkim dla nauczyciela. Omawiając w tym roku wątek miłości Ligii i Winicjusza oraz ich wewnętrznej przemiany, doznałam olśnienia - jak to pięknie napisane. Postanowiłam wykorzystać kilka fragmentów powieści "Quo vadis" i zaproponować uczniom zabawę w "blackout poems".

Tworzenie tzw. "wierszy z odzysku" polega na zakreśleniu tekstu (najlepiej prozatorskiego) ciemnym markerem, zostawiając jedynie pojedyncze słowa, które zbudują nam nowy tekst - poezję.

Przykłady tego typu działań twórczych możemy śledzić na facebookowym profilu "Wierszezodzysku". Niektóre z black poems to prawdziwe dzieła sztuki.

My w klasie ograniczyliśmy się do szukania słów i zakreślania. Efekty pracy uczniów okazały się być bardzo ciekawe.

Zalety tego typu działań to przede wszystkim fakt, że uczniowie musieli skupić się na słowie, uważnie przeczytać fragment tekstu, zastanowić się, co ich zdaniem jest najciekawsze/najważniejsze, jak zestawiając słowa stworzyć nową jakość.